Εδώ και μερικούς μήνες υποστηρίζεται ότι το Δεκέμβριο του 2009, η Κύπρος «πέτυχε το καλύτερο κείμενο Συμπερασμάτων που υπήρξε ποτέ». Αυτό υποστήριξε σε άρθρο του στη «Σημερινή» ο κ. Γ. Λουκαΐδης, μέλος της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ (25-01-10, σελ. 11). Αυτή είναι και η ρητορική, η οποία αναπτύσσεται και από κυβερνητικούς κύκλους εδώ και μήνες. Αυτή η θέση δεν είναι καθόλου ακριβής. Αντίθετα, αποτελεί έναν πολιτικό μύθο, ο οποίος πρέπει να αποκαλυφθεί.

Τον Δεκέμβριο του 2007, το Συμβούλιο ανέφερε τα εξής: «Υπενθυμίζοντας το Διαπραγματευτικό Πλαίσιο, το Συμβούλιο αναμένει από την Τουρκία να στηρίξει ενεργά τις προσπάθειες για εφαρμογή της διαδικασίας της 8^ης Ιουλίου, η οποία θα οδηγήσει σε μια συνολική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος στο πλαίσιο του ΟΗΕ και σύμφωνα με τις αρχές πάνω στις οποίες εδράζεται η Ένωση, συμπεριλαμβανομένων και χειροπιαστών βημάτων που θα συμβάλουν σε ένα ευνοϊκό κλίμα για μια τέτοια συνολική συμφωνία». Το Συμβούλιο δεν κάλεσε μόνο την Τουρκία να συμβάλει ενεργά στην υλοποίηση της διαδικασίας της 8^ης Ιουλίου, αλλά απαίτησε τη λήψη συγκεκριμένων βημάτων προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτό υποστήριξαν ομόφωνα όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, κάτω από ένα κατά τ’ άλλα «κλίμα διεθνούς και ευρωπαϊκής απομόνωσης», όπως υποστήριξε ο κ. Λουκαΐδης. Απλώς υπενθυμίζεται ότι η διαδικασία της 8^ης Ιουλίου, σύμφωνα και με την επιστολή Γκαμπάρι, απέβλεπε στη γεφύρωση των διαφορών ανάμεσα στις δύο κοινότητες έτσι ώστε να επαναρχίσουν συνομιλίες με προοπτική επιτυχίας. Η ΕΕ συμπαρατάχθηκε με την Κυπριακή Δημοκρατία και έθεσαν την Τουρκία έναντι των ευθυνών της.

Τι έλεγαν τα Συμπεράσματα του Δεκεμβρίου του 2009; Η σχετική παράγραφος αναφέρει τα εξής: «Όπως τονίζεται στο Διαπραγματευτικό Πλαίσιο, το Συμβούλιο αναμένει επίσης από την Τουρκία να στηρίξει ενεργά τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις, οι οποίες αποβλέπουν σε μια δίκαιη, συνολική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος στο πλαίσιο του ΟΗΕ,  σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, και σύμφωνα με τις αρχές πάνω στις οποίες εδράζεται η Ένωση. Η δέσμευση και συμβολή της Τουρκίας με έμπρακτα μέτρα για μια συνολική διευθέτηση είναι κρίσιμη».

Πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό ότι η πρώτη πρόταση παραπέμπει στο Διαπραγματευτικό Πλαίσιο, το οποίο συμφωνήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2005, πάλι κάτω από συνθήκες «απομόνωσης». Η σχετική παράγραφος αναφέρει τα εξής: Η πρόοδος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων θα αξιολογηθεί έναντι της «συνεχούς στήριξης από μέρους της Τουρκίας των προσπαθειών εξεύρεσης μιας συνολικής διευθέτησης του Κυπριακού προβλήματος στο πλαίσιο του ΟΗΕ και σύμφωνα με τις αρχές πάνω στις οποίες εδράζεται η Ένωση, συμπεριλαμβανομένων βημάτων για ένα ευνοϊκό κλίμα που θα οδηγήσουν σε μια συνολική διευθέτηση». Η επόμενη πρόταση επαναλαμβάνει απλά το λεκτικό των Συμπερασμάτων του 2007, δηλαδή ζητά από την Τουρκία να συμβάλει έμπρακτα.

Επομένως, η θέση ότι «η Κυβέρνηση Δ. Χριστόφια πέτυχε στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το καλύτερο κείμενο συμπερασμάτων που υπήρξε ποτέ» δεν είναι καθόλου ακριβής. Ο μύθος αποκαλύφθηκε. Παρόλα αυτά, στο τέλος της ημέρας, αυτό που πρέπει να μας απασχολεί δεν είναι το κείμενο οποιωνδήποτε Συμπερασμάτων, αλλά η ουσία της τρέχουσας διαδικασίας. Η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στα Συμπεράσματα του 2007 και του 2009, είναι ότι το 2007 ασκήθηκε πίεση στην Τουρκία για εφαρμογή μιας κοινά αποδεχτής διαδικασίας, ενώ το 2009 η Τουρκία καλείται να στηρίξει μια διαδικασία, η οποία περνά συνεχώς από παλινδρομήσεις